Neden mi sustum? Çünkü yapacak uyumaktan daha iyi bir işim olmadığında, kelimelerim de anlamsızlaşıyor.

gelme sakın

Gelme sakın...
Korkuyorum.
Gelip de sokulma ruhuma,
Kokunu salma burnuma,
Biliyorum ki alışacağım sana,
Yok yok... Tutulacağım yeniden aşkına.
Sonra bir bakmışım ki gitmelerdesin yine,
Belki sebepli belki sebepsiz, ama gitmelerdesin.
Kalacağım bir başıma, tıpkı diğer dünler gibi.
Dünüm yok zaten.
Yine de gitmenle olmayan dünümü geri getireceksin.
Ölmüşle olmuşa çare yok diyenleri utandırırcasına.
İçimdeki tarifsiz aşkımı uykusundan uyandıracaksın hoyratça.
Sen istedin ya gelmeyi, uyandırman kolay tabi.
Bana sormayacaksın bile, çünkü biliyorsun uyanmaya nasıl da can attığımı.
Her şey ne güzel.
Ama... Yapma...
Korkuyorum.
Gelme sakın...
İncir ağacı alıştı sensizliğe,
Merdivenlerin kırkıncı basamağı,
Karşı camdan bakan Şükran abla,
Sana koşarak geldiğim ve son durak olan o köşe.
Denizin köpürdüğü ve dalgalarını vurduğu taşlar da.
Zira taşa her vuruşunda hep aynı şey...
Sensizlik...
Geceler boyu yürüdüğümüz o Arnavut kaldırımları ise aynı, biri üste biri altta, yine takılıyor ayaklarım her adımımda.
Her takılışımda sen varsın yanımda,
Hatırlar mısın ilk adımımda hep sendelerdim?
Hatta bir keresinde nasıl da yakalamıştın kolumdan, düşmemiştim.
Sarhoş olduğum gecelerde beni omuzlamana ne demeli. Gıkın çıkmazdı, taşırdın. Bilirdin sana olan aşkımı.
Yanımdayken bile nasıl da kıyamadığımı.
Değil benden çok ama çok uzakken...
Her şey ne güzel
Ama... Yapma...
Korkuyorum.
Gelme sakın...
O gözlerin yine bakacak, yine yakacak her yanımı.
Unutacağım sensiz geçen o siyah günleri, sanki hiç yaşanmamış gibi.
Bununla yetinmeyecek, bir de saracaksın kollarınla beni.
Sıcaklığın alacak beni ele.
Söyle bakalım, sen olsaydın benim yerimde?
Neler geçerdi kalbinden?
Yine yetinmeyeceksin, yakalandı ya beni.
Elini elime kilitleyecek ve sımsıkı tutacaksın, parmakların parmaklarıma dolanacak.
Elimden koluma doğru uzanan uyuşma, vücudumun tüm ilikleriyle dansa başlayacak.
Beynime geldiğinde ise tüm teslimiyetim sana olacak.
Biliyorsun bunları,
Her şey ne güzel.
Ama... Yapma...
Korkuyorum.
Gelme sakın...
Hayallere ara vermiştim sensizken.
Nasıl hayal kurabilirdim ki?
Her zerresinde sen varken,
Yazılara beyaz mendil sallamıştım.
Nasıl sallamazdım ki?
Her noktadan sonra baş harf senken.
Virgüllere sığınmış aşkın bana bakarken.
Cümleleri kuramayıp, onlar beni kurarken.
Alıştım nasıl olsa bu hayata.
Sen hiç olmamışsın gibi davranmaya.
Güzelliğini düşünmüyorum.
Beni çok ama çok sevdiğini ise hiç aklıma getirmiyorum bile.
Çok iyi biliyorsun ki, tüm bunları düşünürsem koşarım yanına.
Her şey ne güzel.
Ama... Yapma...
Korkuyorum.
Gelme sakın...
Olur ya, yine gitmek istersin.
Bu sefer beni hiç ama hiç düşünmez;
Sıkıldım,
Yorgunum,
Yılgınım,
Sevmek istemiyorum artık seni.
Dersin, belki de...
Belki;
Yeni bir hayat beni bekliyor, sen eskidin,
Zaman ver bana,
Kendimi dinleyeyim,
Ne bileyim,
Şu, bu... dersin.
O zaman, gözlerimden akan yaşı silecek misin?
Kalbimin inlemelerine kulak verecek misin?
Özlemlerimi sahiplenecek misin?
Bilemiyorum...
Haydi ben kuruntuya kapıldım,
Belki de;
Geceleri ettiğim dualarıma ortak olursun,
Aldığım nefesime, nefesini katarsın,
Dudaklarımdan çıkan “hep sen” lere “evet, hep sen” i bağlarsın,
“Son durağımsın” dediğimde, “devam kaptan, inecek yok” dersin,
Yeryüzünde cennetin varlığını anlatan o gözlerinle hep bana bakıp sonsuz aşkı sunarsın, delicesine.
Her şey bir yana;
Allah'ın bana bir armağanı olan sen,
Beni ömrüme ömür katacak kadar sonsuza değin seversin, ha...?
Sakın bu filmin sonu böyle bitmesin...?
O zaman...
Gerçekten her şey güzel,
Ama’ sı yok... Yap
Korkmuyorum
Gel o zaman,
Ne olur gel,
Hem de hemen,
Haydi... Koş...

dikkatli ol, ayağın takılmasın koşarken...

ebru yaşar seçen
2005

tembel

O kadar tembelleştim ki, kendimi anlatmaya üşeniyorum. Ben susayım, hadi en kötü ihtimalle iki kelam edeyim, karşımdaki anlasın istiyorum her şeyi. Ya da ben cümlemi yanlış da kursam, içimdekileri biliversin. Böyle zamanlarda Elif'i çok özlüyorum...

nnn

Dün fark ettim ki, büyümüşüm. Bir cumartesi öğlen vakti terziye kumaş pantolon bırakıp, kahve içerken dergi okumak, arada başını kaldırıp okuduğun heyecan verici şeyleri karşındakine anlatmak... Yazınca öyle olmadı ama yaşarken büyümüş hissettirdi neden bilmem...

Bir cumartesi öğleden sonrası kızlarla buluşup kahve içmek, fal bakmak, havadan sudan konuşmak.. Değil ama, hepsinin yanında artık biraz da işten konuşmak belki...

Ayaklardaki spor ayakkabıların bir önceki gün topuklu çıtı pıtı ayakkabılar olması ya da...

Bundan 12 sene önce, o kırmızı kalemle oynarken bir gün meslektaş olacağımız aklınıza gelir miydi Nilüş Hanım? Ya da Van Hooijdonk sakatmış derken bile biliyor muyduk bunu sayın Nimi?

sorun şu ki

sana güvenmeyen biri sadakatini hak eder mi?

saka

Alelade bir ağaçta kıyasıya ötüyor bir saka
Ben aşağıda, o yukarıda
Durdum birden
Gelip geçenler korktu
Zannettiler bu adam deli
Hayır
Mesele sakanın delisi olmak, dedim içimden
Mesele onun dilinden anlamak
Meramını dinlemek
Biraz daha yaklaştım ağaca
Kısık sesle sordum sakaya
Benim hikâyemi dinler misin?
Dedi, hay hay
Sevindim
Ama dedi
Benim gibi şakıyıp,
Benim gibi daldan dala konacaksan
Dinlerim can kulağıyla o zaman
Dedim
Şakıyamam, yazarım
Uçamam, ayaklarım prangalı
Dinlemez misin yine de
Tereddütsüz
İsterdim
Ama dedi
Bir yandan dilin suskun
Diğer yandan ayakların tutuklu
Oysa
Bana şarkılar gerek
Söylenmemiş
Bana kanatlar gerek
Gidilmemiş masallara
Neyleyim ben böyle yarenliği
ve
Uçtu…

neyleyim böyle hayatı…

ebru yaşar seçen 2009
kış

görmesem olmaz

Yol boyunca La Fontaine'li şarkıdan coğrafya, din kültürü ve bilimum derslerin bileşkesi olan o garip şarkıya kadar mecburen ezberlediğim bi' dünya guptirik şarkının üstüne bugün tanıdık bir ses geldi, kulaklarımın pasını sildi. Sonbahar sonbahar bu ne neşeli şarkı yahu? Bu adam bunu hep yapıyor gerçi... Sözlerini de yazayım tam olsun, burası da sözlük olsun...

çok özledim halimi anla
bu uzaklar bana hiç uymaz
sensiz sanki dönmüyor dünya
seni bugün görmesem olmaz

görmesem olmaz, kalbime uymaz
seni bugün gözlerime sürmesem olmaz
olur mu olmaz, kalbime uymaz
seni bugün görmesem olmaz

belki yarın bir bahar vakti
açılacak pembeler morlar
ben yarını neyleyim sanki
seni bugün öpmesem olmaz

görmesem olmaz, kalbime uymaz
seni bugün gözlerime sürmesem olmaz
olur mu olmaz, kalbime uymaz
seni bugün öpmesem olmaz

uzun günler ne kadar mahsun
mahsun günler ne kadar uzun
yarına sağ kalabilmem için
seni bugün öpmesem olmaz

görmesem olmaz, kalbime uymaz
seni bugün görmesem olmaz
olur mu olmaz, kalbime uymaz
seni bugün görmesem olmaz

(fatih erkoç & yıldız usmanova)